Burgemeester verrast honderdjarige

Ze is afgelopen zondag honderd jaar geworden. De voor haar leeftijd nog vitale Corry Laarhoven wilde daar niet veel aan doen. Maar tot haar grote verrassing organiseerden familie, buren en vrienden die dag een feestje. En nog meer verrast was de jarige toen ook burgemeester Tjarda Struik langs kwam om haar met deze mijlpaal te feliciteren.

De honderdjarige is verguld met het bezoek van de Leiderdorpse burgemeester. ‘En dat u op zondag komt. Zoiets had ik nooit verwacht’. Samen snijden ze de verjaardagstaart aan. ‘Heel lekker’, zo smult de jarige bij de eerste hap. Tijdens hun gesprek stelt niet alleen de burgemeester vragen. ‘Hoe bevalt het u hier?’ Zo wil Corry weten van Tjarda Struik die nu zo’n twee jaar burgemeester van Leiderdorp is. ‘Ik houd van de Leiderdorpers. Het zijn leuke mensen. Heel direct’, is Struik’s ervaring.

Sinds begin jaren zeventig is Corry een Leiderdorpse. Ze is in Rotterdam geboren op 11 januari 1926. Daar heeft ze de verschrikkingen van de Tweede Wereldoorlog zoals het bombardement meegemaakt en in 1945 het overlijden van haar vader. Het gezin verhuisde vervolgens naar Breda waar Corry kleuterleidster werd en haar moeder verzorgde. Toen deze overleed maakte ze de overstap naar de verpleging. Ze was toen al 32 jaar. Maar ondanks haar late intrede bleek dit beroep haar passie. Corry ontmoette er ook haar hartsvriendin Wies met wie ze is gaan samenwonen.

Elisabeth Ziekenhuis

Het idee om naar het westen te verhuizen kwam toen Wies’ broer dat deed. Beide dames solliciteerden op een advertentie waarin het toenmalige Elisabeth Ziekenhuis, nu Alrijne, instructieverpleegkundigen zocht. Ze werden allebei aangenomen en vonden een huis in Leiderdorp. Ze werkten in Alrijne tot aan hun pensioen. Ze hadden toen volop de tijd om samen te wandelen, te fietsen en te reizen. Daarnaast genoten beiden van hun huisje, tuintje en poezen. Ze onderhielden ook nauwe contacten met familie en vrienden.

Tot Corry’s grote verdriet is Wies vier jaar geleden gestorven. De honderdjarige is weliswaar hardhorend en slecht ter been maar kan zich toch nog aardig redden. Ook weet ze ondanks haar zeer hoge leeftijd om te gaan met de computer waarop ze onder meer haar bankzaken regelt. ‘De computer staat altijd op tafel’, zegt ze een beetje trots.

Stralend middelpunt

Tijdens haar verjaardagsfeestje vormt Corry het stralend middelpunt. Vele familieleden, vrienden, buren en bekenden zijn van de partij. Van enige moeheid valt niets te bespeuren. Integendeel. De jarige praat met iedereen en blijkt nog heel goed op de hoogte van ieders wel en wee.

‘Tante Corry is ons familiearchief’, verzekert een neef. Een belangrijke reden dat zijn honderdjarige tante zowel geestelijk als lichamelijk er nog zo goed aan toe is, komt volgens hem door haar wil om zelf alles te regelen, de regie te houden en haar eigenwaarde te behouden.

Daarbij plukt ze nu de vruchten van het zeer rijke sociale leven dat zij en haar levensgezel Wies hebben gehad.