Leiderdorper Donny Singh schreef het scenario voor de nieuwe Nederlands comedy ‘De Tatta’s’

Het is een spannende tijd voor Leiderdorper Donny Singh (35). Over twee weken gaat de Nederlandse film De Tatta’s in première, waarvoor hij het scenario geschreven heeft. Het is een comedy over een welvarende familie die alles kwijt raakt en van een grote villa in een rijk dorp naar een kleine flat in een multiculturele stadswijk moet verhuizen. “Een omgekeerde versie van Flodder eigenlijk”, zegt Donny. 

Tekst en foto: Corrie van der Laan

Het leven in een multiculturele volksbuurt kent Donny van binnenuit. Hij is geboren in het dorp Talwandi Chaudhrian, vlakbij Jalandhar, een grote stad in de deelstaat Punjab in het noorden van India. Toen hij 5 jaar was emigreerde hij met zijn ouders naar Nederland. Eerst trokken ze in bij familie in de Leidse Merenwijk, daarna verhuisde het gezin naar De Raden in het zuiden van Den Haag. Een heel gemêleerde wijk waar Donny volop vrienden maakte, de meesten een niet-Nederlandse achtergrond. “Jongens uit Turkije, Marokko, Iran, Suriname. Een aantal van de karakters in de film heb ik naar hen vernoemd”, vertelt hij.

Hij had het geweldig naar zijn zin in Den Haag. Zozeer dat toen het gezin in 2002 – Donny was inmiddels 15 - naar de Leyhof in Leiderdorp verhuisde, hij zijn Haagse school trouw bleef. Al betekende dat dagelijks flink wat reistijd met de bus en trein. Niet dat hij baalde van Leiderdorp, integendeel. “Het was prettig wonen in de Leyhof, niet zo chaotisch als Den Haag.” Maar hij wilde zijn vriendengroep niet kwijt.

Studeren

Na de middelbare school ging hij studeren. “Dat was mijn moeders grote droom. Zij had zelf in India die mogelijkheid nooit gehad, het was gewoon te gevaarlijk voor een jonge vrouw om met de bus vanuit haar dorp naar de stad te reizen. Haar wens was dat haar kinderen wel zouden doorleren om later een goede positie in de maatschappij te krijgen.”

Na zijn opleiding civiele techniek aan de Haagse Hogeschool ging hij aan de slag als civiel ingenieur. Interessant en uitdagend werk, vindt hij, maar heel eerlijk gezegd was het nooit zijn eerste keus. Want zijn hart lag bij de film. Geïnspireerd door Bollywood en Hollywood wilde hij zijn eigen scenario’s schrijven. 

Ideeën had hij genoeg en die werkte hij uit in de avonduren. Zes jaar geleden was zijn eerste script klaar. Een thriller, een strijd tussen goed en kwaad in het criminele circuit. Toen zijn contract bij zijn toenmalige werkgever afliep, besloot hij dat de tijd gekomen was om de stoute schoenen aan te trekken en een producer te zoeken die zijn werk wilde verfilmen.

‘This is shit’

Hij zette meteen hoog in. “Met het script in mijn rugzak ging ik naar Hollywood.” Daar huurde hij - niet toevallig – een kamer in de Airbnb van producer Jamie Beardsley. “Het klikte goed met haar en zij was zo vriendelijk om mijn script te lezen.” En toen kwam de koude douche. “Ze vond het ronduit troep. ‘This is shit’, zei ze.” 

Maar ze zette Donny wel op het goede spoor. “Ze gaf me het boek Save the cat, de gouden bijbel voor scenarioschrijvers. Ik had al gepland om anderhalve maand in Hollywood te blijven en die tijd heb ik besteed aan lezen, studeren. En daarnaast natuurlijk ook wat feesten.”

Grappen

Toen hij terugkeerde in Nederland, raakte het scenarioschrijven even wat op de achtergrond. “Ik leerde mijn vrouw, Shaveta Sharma, kennen. Of eigenlijk leerde ik haar opnieuw kennen, ze was mijn oude buurmeisje uit Jalandhar. We zijn getrouwd in India, een echte traditionele Sikh bruiloft, en daarna samen in Voorschoten gaan wonen.” Ze hadden allebei een drukke baan – hij was weer aan de slag gegaan als ingenieur en zij is tandarts – maar het filmvirus bleef kriebelen. Het was zijn echtgenote die hem aanraadde om het thriller-genre los te laten. “Ze zei: ‘Je bent altijd grappen aan het maken. Waarom schrijf je geen comedy?’.” En dat bleek hem te liggen. Terwijl hij veertig uur per week voor zijn werkgever infrastructurele projecten ontwierp, besteedde hij het grootste deel van zijn vrije tijd aan het schrijven. “Heerlijk, dan zit je achter de laptop en komt er een grap in je op waarom je zelf hardop moet lachten.”

Idee

Toen het scenario voor zijn eerste comedy er lag, begon een nieuwe zoektocht naar een geïnteresseerde producer. Dit keer bleef Donny in Nederland. “Ik heb zeker honderd producers gemaild en kreeg welgeteld vijf reacties. Een daarvan was van Richard Claus, bekend van de film De Heineken Ontvoering. Met hem werk ik nog altijd aan de verfilming van dat script, maar het gaat traag.”

Ondertussen was hij samen met zijn goede vriend Luuk Ornstein aan het brainstormen over alweer een volgend scenario. “Luuk is opgegroeid in een rijke buurt en we vroegen ons af hoe het zou zijn als je vanuit zo’n omgeving ineens in een multiculturele achterstandswijk terecht zou komen. Het idee voor De Tatta’s – straattaal voor Nederlanders - werd zo geboren uit vriendschap en wederzijdse interesse.” Donny legde het voor aan regisseur Jamel Aatache (onder meer bekend van Casanova’s en Zwaar Verliefd) die hij via Claus had leren kennen. “Jamel zei meteen: ‘Doen!’.”

Dat was twee jaar geleden. Afgelopen zomer waren de opnames, met in de hoofdrol cabaretier en acteur Leo Alkemade als de succesvolle zakenman die plotseling in een financiële afgrond tuimelt. Sinds half oktober staat de trailer van de film online.

‘Holland-wijk’

Al voordat de eerste beelden waren geschoten trok de film de nodige aandacht. En niet alleen positief. Aanvankelijk was de Amsterdamse Bijlmer gekozen als multiculti-wijk, wat bij enkele critici in het verkeerde keelgat schoot. Op grond van alleen een kort persbericht concludeerden ze dat de Bijlmerbewoners vol stereotypen neergezet zouden worden. Jammer, vindt Donny, want dat was nu juist niet de bedoeling. Integendeel. “Wat ik wil laten zien is dat mensen heel veel vooroordelen over elkaar hebben, en dat we daar teveel op focussen. Uiteindelijk zijn er veel meer overeenkomsten dan verschillen.”

Ze hebben de film toch gewoon kunnen maken, alleen zijn de locaties waar het verhaal zich afspeelt fictief geworden. Ze mochten filmen in een wijk met galerijflats in Amsterdam-Noord, wat in de film de ‘Holland-wijk’ heet.

Straattaal

De film was low budget, dus er moest snel gewerkt worden. In zestien draaidagen zijn alle opnames geschoten. Donny was daarbij nauw betrokken. “Het was handig dat ik veel op de set was, zo kon ik ter plekke dialogen aanpassen als iets niet goed werkte. Straattaal verandert zo snel, als dertiger ben je daar toch een beetje uit. Dan kreeg ik van de jonge acteurs te horen dat een woord niet meer gebruikt werd, en kwamen ze zelf met een alternatief.” Hij heeft ook acteerlessen genomen en is aan het eind van de film te zien in een kleine rol als automonteur.

Try-outs

Hij is blij met het resultaat. In de try-outs is de film goed ontvangen. “Daarbij wordt de film gedraaid voor een publiek van honderd mensen die geen idee hebben wat ze voorgeschoteld zullen krijgen. Achteraf moeten ze een enquête invullen. Ze gaven De Tatta’s gemiddeld vier van de maximaal vijf sterren!” De première is in de Pathé-bioscoop in Amsterdam-noord. “Dat vonden we passend, in de buurt van de filmlocatie.” Vanaf 22 december is De Tatta’s te zien in de bioscoop.

Passie

Sinds maart dit jaar woont Donny met Shaveta en hun zoontje Uday Veer weer in Leiderdorp. Lekker dicht bij zijn ouders. Hij werkt nog altijd full-time, als procesmanager bij een ingenieursbureau in Den Bosch. “Het heeft even geduurd voordat ik mijn plek vond maar het bedrijf waar ik nu zit voelt als thuis. Ze geven me ook alle ruimte voor mijn filmwerk, de CEO en een aantal collega’s hebben zelfs gefigureerd in De Tatta’s.”

Maar daarnaast blijft hij scenario’s schrijven. “Dat is en blijft mijn passie. Ik heb eerst mijn moeders droom laten uitkomen en nu maak ik mijn eigen droom waar.”

Plot De Tatta’s

Wie wil er niet schathemeltjerijk worden? Nou, Erik van Kampen (Leo Alkemade) zeker wel. Dan kan hij een nóg grotere villa voor zijn langs elkaar levende gezin kopen. Zijn droom valt echter snel in duigen wanneer hij een iets te hebzuchtige investering doet. Samen met zijn vrouw Laura (Leonie ter Braak), dochter Jessica (Sterre Koning) en zoon Daan (Sem van der Horst) verhuist hij van een luxe villa naar een flat. Ze willen zo snel mogelijk terug. Maar als ze hun nieuwe buren leren kennen (o.a. Sinan Eroglu, Marouane Meftah, Oussama Ahammoud en Vonneke Bonneke) leidt dat tot bijzondere vriendschappen. Als Erik nou maar niet opnieuw alles verpest.

(Bron: www.pathe.nl)