Alecto schrijft geschiedenis na 38 jaar wachten
n Heren 1 promoveert rechtstreeks naar de Overgangsklasse
hockey n De tribune zat vol. In de Bloemerd klonk gejuich en applaus van het soort dat ze bij Alecto al lang niet meer hadden gehoord. Alecto Heren 1 won zondag afgetekend met 3-0 van Weesp en promoveerde daarmee rechtstreeks naar de Overgangsklasse. Zo’n directe promotie - dat was voor het laatst in 1988 gelukt.
Tekst: Kim Chang Pan Huo.
Doelpunten van Sebastiaan Kees, Freek Hehewerth en Wessel Holtkamp bezegelden de overwinning. Na afloop verdrongen jongens en meisjes zich langs de lijn voor een handtekening van hun helden.
Puzzelstukjes
De ontlading was groot bij het klinken van het eindsignaal - zowel op als naast het veld. Ook bij aanvoerder Bengt Coorens, die er naar eigen zeggen vanaf het begin van de wedstrijd vertrouwen in had. 'Ik voelde het vertrouwen in ons team, in wat we kunnen. Zelfs onder druk. Dit seizoen klopt het gewoon.'
Die rust begint achterin. De verdediging van Alecto stond dit jaar als een huis, en dat straalt uit naar de rest van het spel. Een nieuwe coach, een paar nieuwe gezichten — en ineens loopt alles.
Elk puzzelstukje valt op z'n plek
Manager Kimberley Laurens zoekt niet lang naar woorden. 'Elk puzzelstukje valt op z'n plek dit jaar. De teamdynamiek, alles. Dat is wel iets magisch hoor.'
Grote omslag
Het laatste grote succes van Heren 1 dateert van negen jaar geleden, toen het team op Kampong via de play-offs naar de eerste klasse promoveerde. Maar een rechtstreekse promotie zoals die van afgelopen zondag — daar moeten de echte fans even voor graven in het geheugen. Die was er voor het laatst in 1988.
De man die dit seizoen een grote omslag bracht, is coach Daniel Hulkenberg. Nieuw dit jaar, stevig in zijn schoenen, en met een natuurlijk gevoel voor de groepsdynamiek. Tactisch sterk, maar vooral iemand die de verbinding legt.
Handtekeningen
Lang nadat het laatste doelpunt was gevallen, stonden de spelers nog langs de lijn. Kinderen met Hup Alecto-shirts vroegen om handtekeningen. Coorens en zijn teamgenoten tekenden geduldig.
Voor de (oud-)leden met een Alecto-hart was het een dag om nooit te vergeten. Een dag die het wachten waard was. Alle 38 jaar.