Logo leiderdorpsweekblad.nl
Staand vlnr: Charles Sieberichs, Rob van der Groen, Ruud Fortman, Henk Bruijn, Gerard Stevens, Herman Zandstra; geknield vlnr: Jan Nonkes, Olaf McDaniel, Mo Taïb, Sjaak Juffermans, Harry van Schooten. (Foto: PR)
Staand vlnr: Charles Sieberichs, Rob van der Groen, Ruud Fortman, Henk Bruijn, Gerard Stevens, Herman Zandstra; geknield vlnr: Jan Nonkes, Olaf McDaniel, Mo Taïb, Sjaak Juffermans, Harry van Schooten. (Foto: PR)

RCL OldStars voetballen en genieten in de Spaanse zon

RCL OldStars hebben onlangs deelgenomen aan een internationaal toernooi Walking Football op Mallorca. In de sterkste formatie traden de mannen onder leiding van Rob van der Groen en speler/trainer Jan Nonkes aan tegen teams uit Engeland, Frankrijk, Duitsland, Spanje, Italië en Nederland.

Het werd een 5-daagse die niet snel vergeten zal worden. De Leiderdorpers, tot in de haarvaten gemotiveerd en tot de tanden toe gewapend, hebben zich van hun beste zijde laten zien. Nee, de finalepoule werd niet gehaald, het plezier en de gezelligheid waren er niet minder om. Voor herhaling vatbaar? ‘Ja,’ zeggen Van der Groen en Nonkes in koor. ‘Wij beschouwen dit eerste toernooi in het buitenland als een leerproces.’ Terug op vaderlandse bodem, evalueren Rob van der Groen en Jan Nonkes de unieke trip. Onder de Spaanse zon, met een licht briesje, was het goed toeven in vakantieoord Santa Ponsa, ooit het paradijs waar de sjeiks uit het Midden Oosten hun vakanties plachten door te brengen. ‘Zij hadden een goede smaak, die sjeiks,’ vertelt Jan Nonkes, die een jaar heeft bijgetekend als trainer van LSVV. ‘Het complex waar alle teams tegen elkaar uitkwamen, zag alles er pico bello uit.’ De velden en kleedkamers, van eredivisie-niveau. Van kantines kon er niet gesproken worden, mini-restaurants waar het meer dan uitstekend toeven was. De organisatie rond dit Mallorca Tournament 2022 waar de RCL- sterren-van-weleer betreft, lag in de vertrouwde handen van Rob van der Groen, die eerder naam maakte als de man achter de zo geslaagde RCL OldStars KIKA Toernooien op de Bloemerd.

Voorsprong
Naast RCL kwamen ook ADO Den Haag, FC Emmen en Feyenoord naar het Spaanse eiland gereisd. Er werd in verschillende (leeftijd-)poules gevoetbald. Om meteen maar helder te zijn: de Nederlandse teams hebben de finalepoule niet bereikt. Wat niet wil zeggen, dat RCL, ADO Den Haag, FC Emmen en Feyenoord met de staart tussen de benen terugkeerden naar het vaderland. Niets is minder waar. In de 13 minuten durende wedstrijden werden de nodige duels uitgevochten in het voordeel van de Leiderdorpers en gescoord, echter onvoldoende om via de halve, de hele finale te bereiken in de strijd om een van de glanzende bekers. ‘Het is heel leerzaam geweest,’ analyseert Rob het verblijf in Santa Ponsa en de deelname aan het toernooi. ‘Laten we vooral eerlijk toegeven, dat Nederland qua walking football achterloopt bij andere landen. Met name Engeland heeft een enorme voorsprong op ons.’ Begrijpelijk, Engeland kent een heuse competitie Walking Football. Zover is Nederland nog niet. Voor Van der Groen en Nonkes alle aanleiding om contacten te laten leggen met de KNVB en het voorbeeld van Engeland te volgen. ‘Walking Football is een serieuze zaak,’ vinden beide mannen. ‘Er zijn in Nederland meer dan voldoende verenigingen met een afdeling Walking Football,’ weten ze. ‘Met spelers die misschien niet meer gaan als de brandweer, maar wel degelijk technisch vaardig zijn, graag een balletje trappen en het sociale aspect belangrijk vinden.’

‘Fucking’
Over de organisatie van het toernooi in Santa Ponsa zijn Rob en Jan enthousiast. Alles was piekfijn geregeld. De spelers sliepen met tweeën in een met airco voorziene studio. De maaltijden kregen het predicaat  ‘tongstrelend’ en de begeleidende (fris-)dranken zorgden voor de broodnodige verkoeling en energie. De arbitrage wordt wisselend gerecenseerd: de niet eenvoudige spelregels bijvoorbeeld werden niet eenduidig geïnterpreteerd. ‘Kniesoor die daar op lette,’ aldus Van der Groen en Nonkes. Over het bikkelharde spel van de Engelsen is hun mening eensluidend: ‘Ze zochten de grenzen van het toelaatbare op, dat gaf soms frictie.’ Ook het ‘theater’ van de Britten deed de wenkbrauwen fronsen. Evenals de veel gebruikte kreet ‘fucking’.

Bron LeidenAmateurVoetbal

Meer berichten