Logo leiderdorpsweekblad.nl
<p>Burgemeester Driessen kwam het gouden paar feliciteren namens de gemeente Leiderdorp. | Foto: CvdL</p>

Burgemeester Driessen kwam het gouden paar feliciteren namens de gemeente Leiderdorp. | Foto: CvdL

(Foto: Corrie van der Laan)
Interview

‘Je moet respect voor elkaar opbrengen’

Ze kregen bloemen van burgemeester Emile Jaensch van Oegstgeest, het dorp waar ze meer dan twintig jaar woonden. En op woensdag 8 september kwam burgemeester Laila Driessen langs op hun feestje in de Leiderdorpse Ommedijk, waar ze zeven maanden geleden een appartement betrokken. Allemaal ter ere van het feit dat Ton en Nel Buikstra-Hoogervorst elkaar 65 jaar geleden, op 29 augustus 1956, het ja-woord gaven.

Door: Corrie van der Laan

Ton Buikstra (bijna 93) is geboren en getogen in Bolsward, Nel Hoogervorst (87) is een echte Oegstgeestse. Mijnheer Buikstra verhuisde begin jaren vijftig naar Leiden omdat hij, na zijn diensttijd in Indië, in Friesland geen werk kon vinden. In de Sleutelstad vond hij een baan als administratief medewerker bij Van Gend en Loos en kon hij intrekken bij zijn zus, die al eerder naar het westen was verhuisd. 

In 1952 ging Nel Hoogervorst met haar zus naar een braderie in Leiden waar ze Ton Buikstra tegenkwamen. Nels zus kende hem van de fanclub van DoCoS. “Maar mijn zus had die dag stiekem met iemand afgesproken, dus ze vroeg mij om Ton gezelschap te houden. En zo is het gekomen”, kijkt mevrouw Buikstra terug. 

Mevrouw Buikstra was toen net terug uit Tilburg, waar ze een opleiding tot kleuterleidster had gevolgd. Kort daarna ging ze aan de slag, eerst op een school in Lisse en later in Wassenaar. 

Dat ze pas in 1956 trouwden, had alles te maken met het enorme huizentekort dat ook in die tijd speelde. Via-via konden ze eindelijk een paar kamers huren aan de Hogewoerd in Leiden en konden de bruidsklokken luiden. Het huwelijk werd voltrokken in het Patronaatsgebouw van de Oegstgeester Willibrordkerk, wat later onderdeel werd van het – onlangs gesloten – restaurant La France. Op de trouwfoto valt het prachtige bruidsboeket op. “Dat had mijn vader gemaakt”, vertelt de briljanten bruid. “Hij was kweker aan de Hofdijck en had toen net een cursus bloemschikken gevolgd.”

 

Groeiend gezin

Aan de Hogewoerd werden een zoon en een dochter geboren. Het was daar geen ideale situatie, zonder badkamer en zonder eigen keuken, maar gelukkig kregen ze de kans een klein huisje aan de Genestetstraat te kopen. Het echtpaar met hun groeiende gezin – er kwamen nog twee zoons bij – verhuisde nog enkele keren en woonde uiteindelijk dertig jaar lang in Zoeterwoude-Rijndijk. 

Mijnheer Buikstra ging na twintig jaar Van Gend en Loos een jaar of vier jobhoppen en vond daarna een vaste positie bij de Belastingdienst in Den Haag waar hij tot zijn pensioen bleef. Zijn echtgenote had bij haar trouwen automatisch eervol ontslag gekregen – zo ging dat in die tijd – maar heeft later heel veel invalwerk gedaan op scholen in Leiden, Leiderdorp en Zoeterwoude. 


Kleiner wonen

In 1998, toen de kinderen het huis uitwaren, gingen ze op zoek naar iets kleiners en vonden dat in ­Oegstgeest waar ze, eerst aan de Frans Halslaan en later aan de Apollolaan, tot eind vorig jaar bleven. Toen noopte hun gezondheid hen in een wat meer beschermde omgeving te gaan wonen.

Ze hebben het in Leiderdorp prima naar hun zin. Ze klaverjassen eens per week en mevrouw zit op een handwerkclub. “Ik help daar ook de anderen, eens een juf, altijd een juf”, lacht ze. De drie zoons - hun dochter is helaas een aantal jaar geleden overleden - wonen in de Merenwijk en komen wekelijks op bezoek, ieder op een andere dag.

Hun echte trouwdag hebben ze met de kinderen, negen kleinkinderen, vijf achterkleinkindeden en alle aanhang gevierd met een diner in een restaurant. En vorige week woensdag was er nog een feestje voor overige familie en vrienden in De Ommedijk.


Tip

Mevrouw Buikstra heeft desgevraagd nog een tip voor een lang en gelukkig huwelijk: “Je moet respect voor elkaar opbrengen. Natuurlijk zijn er wel eens spanningen, we zijn mensen en niet volmaakt. Maar denk dan aan alle goede en leuke dingen die je samen hebt en zeg: ‘Jammer dat dit even niet goed ging maar we proberen het voortaan beter te doen’.” 

Meer berichten